5 ایراداتی که تیم های SaaS در طول یک ایراد مطرح می کنند Bare Metal ارزیابی

در یک نگاه:

• ریاضی هزینه جواب داد و ارزیابی در حال انجام است. مسدود کننده هایی که اکنون ظاهر می شوند با آنهایی که این موضوع را از نقشه راه دور نگه داشته اند متفاوت هستند

• اکثر وابستگی‌های سرویس مدیریت‌شده، مسدودکننده‌های سختی برای بارهای کاری در مرحله اول نیستند. لیست مسدودکننده های واقعی معمولاً کوتاه تر از آن چیزی است که نقشه وابستگی نشان می دهد

• یک مهاجرت مرحله‌ای، محیط جدید را به موازات بازگشت به عقب در دسترس اجرا می‌کند. این رویکرد هفته ها طول می کشد و یک پنجره قطع واحد نیست.

• چه چیزی ثابت شده است روی سخت افزار اختصاصی مدل صورتحساب آنچه شما متعهد شده اید است، نه زیرساخت

• Datadog، Prometheus، Grafana — هیچکدام از اینها با تغییر محاسبات اساسی کار نمی کنند. ابزار کار سفر می کند. بررسی ناهنجاری خروجی که تیم شما ماهانه اجرا می کند، انجام نمی دهد

پنج اعتراض که پس از فرود شما ظاهر می شود روی bare metal

ریاضی هزینه کار کرد. شخصی آن را اجرا کرد، آن را نگه داشت، و ارزیابی در حال اجرا است. اکنون سؤالات مشخص هستند: کدام بار کاری ابتدا حرکت می کند، مهاجرت باید شامل چه مواردی باشد، و چه اتفاقی برای پشته ابزار می افتد. این زمانی است که مجموعه دوم مسدود کننده ها ظاهر می شوند.

“وابستگی های خدمات مدیریت شده ما به این معنی است که ما نمی توانیم بارهای کاری اصلی خود را جابجا کنیم.”

نقشه وابستگی است روی جدول: RDS، S3، SQS، ElastiCache. به نظر می رسد گفتگو تمام شده است.

خدماتی که به سختی قابل تکرار هستند روی زیرساخت‌های اختصاصی فهرستی کوتاه‌تر از آنچه به نظر می‌رسد هستند: انبار داده در مقیاس کامل و تنظیمات خاص آموزش ML. بقیه موارد: ذخیره‌سازی شی، صف‌ها و پایگاه‌های داده میزبانی‌شده، معادل‌های لایه زیرساختی دارند که آنچه را که حجم کاری سرویس SaaS نیاز دارد، پوشش می‌دهد.

سوال این نیست که آیا از خدمات مدیریت شده استفاده می کنید یا خیر. این است که کدام یک از ملزومات سخت برای حجم کاری هستند که در مرحله اول جابه‌جا می‌شوید، و کدام‌ها معادل‌هایی دارند که شکاف را کاهش می‌دهند. اکثر تیم‌هایی که این ممیزی را اجرا می‌کنند، متوجه می‌شوند که فهرست مسدودکننده‌ها کوتاه‌تر از نقشه وابستگی است که برای ورود به آن پیشنهاد شده است.

قطع به معنای عدم جذب SLA های ما از کار خواهد بود.

مدل مهاجرت که مشکل خرابی را ایجاد می کند، قطع کامل است: همه چیز به یکباره حرکت می کند، با یک ضرب الاجل سخت، معمولا روی یک آخر هفته هیچ ارائه دهنده جدی آن را توصیه نمی کند.

مهاجرت مرحله ای محیط جدید را به صورت موازی اجرا می کند. شما تحت بار واقعی اعتبارسنجی می کنید، حجم کاری را کاهش می دهید روی جدول زمانی شما، با بازگشت به عقب در صورتی که چیزی به نظر نمی رسد. برای محاسبات حالت پایدار که به طور مداوم اجرا می شود، این تناسب طبیعی است: آن را تکرار کنید، آن را در کنار محیط موجود آزمایش کنید، و زمانی که آماده شد آن را قطع کنید.

انتشار DNS ارزش برنامه ریزی برای آن را دارد. بسته به تغییرات ممکن است از چند ساعت تا چند روز طول بکشد روی تنظیمات TTL و ذخیره سازی حل کننده. به جای اینکه آن را به عنوان یک فکر بعدی در نظر بگیرید، آن را در جدول زمانی برش قرار دهید.

“سخت افزار اختصاصی ما را در هر آنچه که در حال حاضر تهیه کرده ایم قفل می کند.”

آنچه ثابت شده است مدل صورتحساب برای آنچه شما متعهد شده اید است، نه خود زیرساخت. سخت افزار اضافه می شود و تنظیمات به روز می شوند. سوالی که ارزش پرسیدن از هر ارائه دهنده ای را قبل از پرداختن به قیمت گذاری دارد: چیست process برای تغییرات پیکربندی در اواسط قرارداد، و حداقل مدت تعهد چقدر است؟

ارائه دهنده ای که پاسخ می دهد این کار را با مشتریانی در موقعیت شما انجام داده است. اطمینان کلی از انعطاف پذیر بودن آن معمولاً به این معنی است که آنها این کار را نکرده اند.

Cloud به شما امکان مقیاس بندی را به دقیقه می دهد. Bare metal مدل سازی هزینه را برای سال به شما می دهد. برای بارهای کاری با تقاضای پایه پایدار، مزیت دوم است. این محدودیت تنها در صورتی اعمال می‌شود که خط پایه شما غیرقابل پیش‌بینی باشد، که در این مرحله کمتر از دو سال پیش صادق است.

ما ابزار نظارت و مشاهده‌پذیری را که ساخته‌ایم از دست خواهیم داد.»

Datadog، Prometheus، Grafana: هیچکدام از اینها با تغییر محاسبات زیربنایی کار نمی کنند. چیزی که تغییر می کند چیزی است که شما به آنها اشاره می کنید: هسته های فیزیکی و حافظه، به جای منابع مجازی. برخی از داشبوردها نیاز به تنظیم دارند. ابزار کار سفر می کند.

ابزار قابل مشاهده هزینه ساخته شده است روی بالای صورت‌حساب ابری یک سوال متفاوت است زیرا مدل صورت‌حساب تغییر می‌کند. اما نکته اینجاست: بررسی ناهنجاری خروج که تیم شما ماهانه اجرا می کند وجود ندارد روی زیرساخت هزینه ثابت هیچ لایحه خروج برای بررسی وجود ندارد. آن زمان به جای دیگری می رود.

«پیش‌بینی‌های پس‌انداز هرگز هزینه‌های انتقال را به حساب نمی‌آورند، بنابراین شرایط اقتصادی برقرار نیست».

این نگرانی معمولاً از این جهت درست است که پیش بینی ها ناقص هستند. اغلب در مورد معنای نتیجه گیری اشتباه است.

مهاجرت از یک محیط ابری بالغ به زیرساخت اختصاصی مستلزم زمان مهندسی واقعی است: ممیزی قبل از مهاجرت، تنظیم محیط، برش مرحله‌ای و تنظیم پس از مهاجرت. این محدوده قابل اندازه گیری است. ارائه‌دهندگانی که این کار را با پلتفرم‌های SaaS در مقیاس انجام داده‌اند، می‌توانند به شما بگویند که چه چیزی شامل آن می‌شود، نه اینکه اطمینان کلی از ساده بودن آن بدهند. قبل از اینکه اقتصاد را در مقابل آن مدل کنید و از همان ابتدا هزینه انتقال را به مقایسه بسازید، دامنه واقعی را بخواهید.

ارزیابی که شامل آن می‌شود و همچنان به نفع زیرساخت‌های اختصاصی است، زمانی که امور مالی آن را بررسی می‌کند، باقی می‌ماند.